Onze reis naar Japan

We hebben er al lang naar uitgekeken en het voelt nog steeds een beetje onwerkelijk dat het nu echt gaat gebeuren. Japan, het land van de rijzende zon, stond al jaren op onze verlanglijst en nu stappen we eindelijk in het vliegtuig. Samen willen we niet alleen de bekende highlights ontdekken, maar ook de rustige momenten en onverwachte plekken. We zullen niet altijd online zijn, maar hieronder nemen we jullie mee in onze ervaringen.

Dag 1: De heenreis, Amsterdam naar Hongkong en dan naar Tokyo

Daar gaan we dan!

Dag 1: De lange weg naar de andere kant van de wereld

Amsterdam – Hongkong – Tokio

Daar gaan we dan. Nog voor de zon opkomt vertrekken we van huis, vol spanning en verwachtingen. Geen directe vlucht deze keer, maar een overstap in Hongkong. Dat mag de pret niet drukken. Met frisse moed stappen we in Amsterdam het vliegtuig in.

Na 13 uur vliegen landen we in Hongkong. Door het tijdsverschil voelt het alsof we al een hele dag extra hebben meegemaakt: 19 uur verder dan bij vertrek. In het vliegtuig zijn we gelukkig goed verzorgd en de tijd vliegt voorbij met films die al veel te lang op mijn watchlist stonden. Slapen lukt helaas nauwelijks, en langzaam begint de reis te wegen.

Aankomst in Japan

Narita Airport – Tokio

Wanneer de daling naar Narita Airport wordt ingezet, voelt Japan voor ons vooral als één lange nacht. We hebben weinig geslapen en terwijl het hier namiddag is, voelen wij ons alsof het diep in de nacht is. In totaal zijn we dan al meer dan 26 uur onderweg, met ook nog eens zeven uur tijdsverschil.

Eenmaal aangekomen begint meteen ons eerste Japanse avontuur: navigeren. Het openbaar vervoer is ongelooflijk efficiënt, maar zonder de taal te spreken blijft het even puzzelen. Uiteindelijk lukt het en wanneer we het hotel bereiken, is het al donker. De zon gaat hier duidelijk eerder onder dan in Nederland.

Ons hotel is minimalistisch maar comfortabel — typisch Japans. Een groot bed, alles netjes en efficiënt ingericht. Geen Japanse tv, maar daar hebben we ook geen tijd voor. Eerst eten. Na twee keer curry in het vliegtuig snakken we vooral naar… brood.

Dag 3: Eerste indrukken van Tokio

Onze eerste volle dag in Tokio begint bij de Sensō-ji-tempel, de oudste boeddhistische tempel van de stad. Hij ligt in Asakusa en werd al in het jaar 645 gesticht. De felrode poorten en wierookwolken maken meteen duidelijk: we zijn écht in Japan.

Na Sensō-ji bezoeken we een minder bekende maar bijzondere plek: de Daikon-tempel. Hier wordt eer betoond aan de daikon-radijs, een belangrijk ingrediënt in de Japanse keuken. Fotograferen wordt hier niet gewaardeerd, wat de plek extra sereen maakt.

Via rustige straten lopen we richting Ueno Park. Opvallend is hoe stil Tokio kan zijn zodra je de toeristische routes verlaat — bijna onvoorstelbaar voor een metropool van meer dan 37 miljoen inwoners. In Ueno Park lopen we door de rode torii-poorten van de Hanazono Inari Shrine richting Shinobazu Pond, waar Bentendō Hall midden in het water ligt.

Na zoveel tempels rijst de vraag: wat valt er eigenlijk te halen in Tokio? Het antwoord zoeken we bij Jan Joosten in Yaesu — een klein stukje Nederland in Japan.

Na dat We de tempel hebben bezocht gaan we ons respect tonen aan de Daikon, dat is een groeten die tot de radijzen behoort. Dit was een hele mooie tempel waar fotografen niet word gewaardeerd.

Op naar Ueno Park, een van de vele parken in Tokyo. De route er naar toe krijgen we een indruk van het leven in Tokyo. Opvallend is dat zodra je de toeristische plekken verlaat het erg rustig is voor stadse begrippen. Laat staan voor een metropool zoals Tokyo. Eenmaal in Ueno park lopen we door de poorten van Hanazono Inari Shrine naar het in het midden van Shinobazu Pond, waar Bentendo Hall ligt.

Genoeg tempels gezien voor één dag, wat valt er allemaal te halen in Tokyo? Dat zijn we Jan Joosten gaan vragen in Yaesu.

Dag 4: Verjaardag tussen Hello Kitty

Vandaag is er iemand jarig en dat vieren we in stijl: in Sanrio Puroland. We worden opgehaald door misschien wel de schattigste trein waarin we ooit hebben gezeten. Na een korte rit komen we aan in Tama, waar Hello Kitty en haar vrienden ons al opwachten.

Puroland is een droom voor fans van kawaii-cultuur, alles is roze, vrolijk en zoet. Bij een verjaardag hoort natuurlijk taart, dat komt hier meer dan goed.

Na Kuromi hebben uitgezwaaid reizen we af naar sinjuku, het bruisende hart van Tokio. Hier staat ook het Tokyo Metropolitan Government Building, waar je gratis een uitzicht hebt over de stad. En wat een uitzicht: eindeloze gebouwen zo ver het zicht rijkt. We sluiten de dag af met vegan pizza en een storm die langzaam boven de stad samenpakt.

Dag 5: De drukte van Shibuya en Harajuku

Vandaag zien we meer mensen dan alle dagen ervoor samen. Shibuya is beroemd om het drukste kruispunt ter wereld, waar bij elk groen licht duizenden mensen tegelijk oversteken. Onze voeten beginnen het lopen van de afgelopen dagen te voelen, dus we nemen het rustig aan.

Eerst zoeken we de stilte op bij de Meiji-tempel, midden in een bosrijke omgeving. Het is bijna niet te geloven dat deze oase zich vlak naast een van de drukste wijken van Tokio bevindt.

Na de rust van de Meiji-tempel stappen we Harajuku binnen, en het contrast kan bijna niet groter zijn. Waar het bos rondom de tempel stilte ademt, barst Harajuku van kleur, geluid en creativiteit. Deze wijk is het kloppende hart van de Japanse jeugdcultuur en staat wereldwijd bekend om zijn uitgesproken straatmode.

De bekendste straat, Takeshita Street, is smal maar altijd overvol. Hier lopen jongeren rond in outfits die variëren van schattig en kleurrijk, Harajuku was de plek waar modetrends niet worden gevolgd, maar ontstonden. Veel stijlen die hier begonnen.

Wat opvalt, is dat Harajuku vooral overdag bruist. In de avond keert de rust langzaam terug en trekken veel jongeren weer richting Shibuya. Wij volgend dus de jongeren en reizen af naar het grootste kruispunt van Tokio. Het is niet voor te stellen hoeveel mensen er dagelijks door Shibuya lopen. Waar we wisten dat Tokyo druk was, word dat deze avond even in perspectief gezet. Het viel allemaal wel mee in vergelijken met wat we hier zien.

Op naar Kanazawa

Dag 6: Tokyo naar Kanazawa

Met de Shinkansen reizen we in vier uur naar Kanazawa. De Japanse hogesnelheidstreinen zijn beroemd om hun stiptheid, gemiddeld hebben ze minder dan één minuut vertraging per jaar. Iets waar NS van kan leren...

In Kanazawa slaat het weer om, maar zelfs de regen kan de schoonheid niet wegnemen. Het kasteel van Kanazawa en de aangrenzende Kenrokuen-tuin,één van de drie mooiste tuinen van Japan, voelen als een stap terug in de tijd. In de smalle straatjes zien we veel meer traditioneel Japan dan in Tokio. We bezoeken ook het samurai district, waar ooit de krijgersklasse woonde.

Wat opvalt is de eenvoud. De huizen zijn niet opzichtig of groot, maar functioneel en sober. Dit past bij de leefstijl van de samoerai, waarin discipline, eer en zelfbeheersing centraal stonden. Een enkele woning zijn toegankelijk als museum. Binnen liggen tatami-matten, schuifdeuren en kleine binnentuinen die laten zien hoe zelfs in een strikte levensstijl ruimte was voor rust en schoonheid.

Kanazawa laat ons een ander Japan zien, ingetogen, historisch en bijna tijdloos. Een plek waar je niet alleen kijkt, maar vooral voelt hoe diep traditie hier nog altijd verweven is met het dagelijks leven.

Naar het traditionele Kyoto

Dag 7: Kanazawa naar Kyoto

De laaste dag in Kanazawa proberen we nog te profiteren van de rust en de schoonheid die het heeft te bieden. Hiervoor reizen we af naar het Geisha district voor een matcha thee en een zoetigheid in een traditioneel Geicko huis. Net als het Samurai huis is dit een goed bewaard en kun je vrij rond lopen door het museum.

Daarna nemen we afscheid van Kanazawa en reizen door naar Kyoto, de voormalige keizerlijke hoofdstad. Hier checken we in bij ons hotel en worden we verrast met een maiko performance, een bijzondere kennismaking met deze eeuwenoude kunstvorm. Zo voelt Kyoto meteen als een samensmelting van Kanazawa en Tokyo. Veel drukker maar veel meer ruimte voor traditie

Na ons te hebben geïnstalleerd in de toch wat traditionelere hotelkamer gaan we toch nog de avond vullen.

Dag 8: Vroeg op om de duizenden tori poorten op mount ImarI te bezoeken.

Nog voor de stad wakker is, staan wij op Mount Inari. Fushimi Inari Taisha staat bekend om zijn duizenden felrode tori gate die de berg op slingeren. Elke poort is geschonken als dank voor voorspoed.

Door zo vroeg te beginnen, lopen we grotendeels in stilte omhoog. Na de klim genieten we van een welverdiend ontbijt en bezoeken later het oudere gedeelte van Kyoto. 

Na de vroegen ochtend tijd voor ontbijt en het oude gedeelte van Kyoto te bezoeken. Met nieuwe energie reizen we naar de Okazaki-jinja Shrine.

Glenda had een restaurantje gevonden welke volledig plant based was. Dit beviel zo goed dat we er 2 keer hebben gegeven!

Dag 9: Kyoto

Een van de hoogte punten schijnt het bamboo forest te zijn net aan de rand van Kyoto. Eenmaal daar aangekomen viel het ons eigenlijk enorm tegen. Gelukkig hadden we nog meer op de planning ene stappen in het Hozugawa Torokko-treintje welke langs Hozukyō Torokko Station komt. Deze nostalgische sightseeing-trein voert ons langs de Ōi-rivier voert. De traditionele wagons en het rustige tempo maken dit tot een van die reizen waarbij je de omgeving mooi kunt ervaren. Het spoor slingert door een smalle kloof, langs steile rotswanden en dichtbegroeide hellingen. Dit gebied staat bekend als de Hozukyō-kloof en wordt al eeuwenlang gebruikt als natuurlijke route tussen de bergen en Kyoto. Waar tegenwoordig toeristen genieten van het uitzicht, werden vroeger hout en goederen over het water vervoerd richting de stad.

Na de treinreis stappen we over op de Hozugawa River Boat Ride. In traditionele houten boten varen we eerst rustig maar daarna verrassend snel stroomafwaarts terug richting Arashiyama. De bootsmannen sturen behendig langs rotsen en stroomversnellingen, terwijl ze onderweg verhalen vertellen en grapjes maken. Het is een ontspannen, bijna meditatieve manier om de omgeving te ervaren.

Voor het eindpunt van de boottocht varen we door de Rankyō Gorge waar een andere boot een stuk met ons mee vaart. Ze kopen we een kleine versnapering en genieten we van het laatste stuk op water. Even niets hoeven, alleen kijken en luisteren.

Dag 10: Uitstap naar Nara

We hadden niet verwacht dat we al zo veel hadden gezien in Kyoto. We hebben daarom er voor gekozen om vanuit Kyoto naar Nara te reizen. Nara is de de eerste hoofdstad van Japan. Al bij aankomst merken we dat deze stad anders aanvoelt: rustiger, groener en met een bijna dorps karakter. Nara was in de 8e eeuw het politieke en culturele hart van het land, en die historische betekenis is vandaag de dag nog overal voelbaar.

Het meest opvallende aan Nara zijn zonder twijfel de herten. Ze lopen vrij rond in parken, langs tempels en zelfs over straat. Volgens het shinto-geloof worden ze gezien als boodschappers van de goden en genieten ze daarom al eeuwenlang bescherming. Veel van de herten zijn opvallend tam en buigen zelfs licht wanneer je ze een speciaal hertenkoekje aanbiedt, een klein ritueel dat de herten beleefder maakt dan sommige nederlanders..

Het hoogtepunt van ons bezoek is de Tōdai-ji-tempel, waar een enorme bronzen Boeddha zit, ook wel de Daibutsu genoemd. Met zijn zes meter hoogte en serene uitstraling maakt hij diepe indruk. Wanneer je de tempelhal binnenloopt, een van de grootste houten gebouwen ter wereld, word je vanzelf stil. Het is een moment van verwondering, niet alleen door de schaal, maar ook door de rust die ervan uitgaat.

Dag 11: Kyoto naar Hiroshima

Vandaag laten we Kyoto achter ons en reizen we verder naar Hiroshima. Qua afstand is dit de langste verplaatsing van onze reis. Met de Shinkansen leggen we in slechts een paar uur bijna een derde van Japan af, een mooi voorbeeld van hoe indrukwekkend efficiënt het Japanse spoornetwerk is. Terwijl het landschap buiten langzaam verandert, voelen we hoe ver we ons inmiddels van het begin van de reis hebben verplaatst.

Bij aankomst in Hiroshima slaat het weer helaas om. Donkere wolken en regen maken dat we besluiten het programma rustig te houden. In plaats van meteen de stad te verkennen, kiezen we voor een ontspannen middag met wat winkeltjes en schuilen we regelmatig voor de regen. Het voelt als een bewuste pauze, even bijkomen van alle indrukken van de afgelopen dagen.

We besluiten vroeg naar bed te gaan. Niet alleen om uit te rusten, maar ook omdat we er optijd uitmoeten om naar Miyajima af te reizen.

Dag 12: Hiroshima & Miyajima

Vandaag staat een van de hoogtepunten van onze reis op het programma. Misschien wel dé plek waar ik zelf het meest naar heb uitgekeken: Miyajima, het eiland dat officieel Itsukushima heet. Al vanaf de boot zien we hem verschijnen de beroemde Tori gate, al ligt hij er nog niet zo mooi bij, hij staat namelijk nog in de modder!

Daarom besluiten we eerst onze conditie te beproeven met het warme weer en beginnen we aan de klim naar Mount Misen, het hoogste punt van het eiland. De wandeling voert door dichte bossen, langs eeuwenoude bomen en kleine schrijnen. Volgens de overlevering brandt op deze berg een heilig vuur dat al meer dan 1.200 jaar niet is gedoofd. Hoe hoger we komen, hoe indrukwekkender het uitzicht wordt.

Bovenop Mount Misen worden we beloond met een panoramisch uitzicht over de Seto Inland Sea. De vele eilandjes, het wisselende licht en de stilte maken dit tot een moment van pure verwondering, even stilstaan, letterlijk en figuurlijk.

Tijdens de afdaling stoppen we bij de Daishō-in-tempel, een van de belangrijkste boeddhistische tempels van Miyajima. De tempel ligt verscholen in het groen en voelt sereen en mysterieus. Het meest indrukwekkend is de Henjō Cave, een grot die vol hangt met honderden lantaarns. Het zachte licht, gecombineerd met de stilte, maakt dit voor mij een van de mooiste momenten van de reis.

Dag 13: Hiroshima

Onze enige volle dag in Hiroshima voelt vanaf het begin beladen. De stad is modern en levendig, maar onder die oppervlakte ligt een geschiedenis die je niet kunt negeren. Vandaag nemen we bewust de tijd om stil te staan bij wat hier is gebeurd.

We beginnen de dag in het Vredespark, een groene en serene plek midden in de stad. Het park ligt op de plek waar ooit een druk stadsdeel was, tot alles in een oogwenk werd weggevaagd. Terwijl we langs de monumenten lopen, zien we emotionele mensen stilstaan bij wat er is gebeurt.

We nemen plaats op een bankje en laten de omgeving op ons inwerken. Dan gebeurt iets onverwachts: een lokale bewoner begint haar verhaal te vertellen. Ze spreekt over herinneringen die van haar moeder zijn doorgegeven, over verlies, maar ook over de kracht van herstel. Het maakt het abstracte verleden ineens persoonlijk en dichtbij. Dit korte, spontane moment raakt ons misschien wel het meest van de dag.

bezoeken we het Hiroshima Peace Memorial Museum. Binnen wordt het verhaal van de atoombom op indringende wijze verteld, niet sensationeel, maar rauw en confronterend. Foto’s, persoonlijke bezittingen en getuigenissen laten zien wat de explosie op 6 augustus 1945 teweegbracht. Het is onmogelijk hier onbewogen doorheen te lopen. De stilte in de museumzalen zegt soms meer dan woorden.

Wanneer we het museum verlaten, voelt de stad anders dan daarvoor. Niet zwaarder, maar bewuster. Hiroshima laat zien hoe kwetsbaar de wereld is en tegelijkertijd hoe veerkrachtig mensen kunnen zijn.

Dag 14: Hiroshima naar Koyasan – een reis naar de stilte

Vandaag staat een van de meest bijzondere, maar ook intensieve dagen van onze reis op het programma: Koyasan, het afgelegen bergplateau dat al eeuwenlang een spiritueel centrum is van Japan. Qua tijd is dit de langste reis van de hele trip. Hoewel de afstand op de kaart niet extreem lijkt, kost het bereiken van Koyasan een groot deel van de dag.

We beginnen met een treinreis, maar na een overstap verandert het meer in een avontuur. We stappen over op een kabelbaan. Dit karretje loopt over een spoor stijl omhoog langzaam omhoog door dichtbegroeide hellingen. Boven aangekomen moeten we nog een laatste stukje met de bus, door smalle bergweggetjes, voordat we het hart van Koyasan bereiken. De combinatie van trein, kabelbaan en bus maakt het een bijzondere ervaring; het is alsof je letterlijk een andere wereld binnenrijdt, weg van steden, wegen en drukte.

Eenmaal aangekomen worden we beloond een slaapplek in een traditioneel klooster. Onze kamer is eenvoudig maar perfect verzorgd, tatami-matten, schuifdeuren en minimalistische inrichting. Het voelt authentiek passend bij de spirituele omgeving.

We worden hartelijk ontvangen door de monniken, die even later onze maaltijd brengen. Alles is volledig plantaardig, volgens de principes van shōjin-ryōri, de boeddhistische keuken die al eeuwenlang wordt gebruikt in kloosters. Het eten is eenvoudig, verfijnd van smaak en verrassend vullend.

Naast de maaltijd maken de monniken onze tatami-bedden op. Later worden we uitgenodigd om deel te nemen aan het ochtendgebed om 6 uur

Dag 15: Koyasan naar Osaka: Van stilte terug naar de drukke stad.

Om 6 uur klinkt de eerste gong, en meteen vullen de rustige, ritmische klanken van de monnikenchanting de kamer. Het geluid echoot door de houten gangen van het klooster, terwijl zachte lantaarns aan het plafond een warme gloed verspreiden. Het voelt alsof de tijd hier anders beweegt, langzamer en aandachtiger.

Na de laatste gongslag wordt het ontbijt geserveerd. Nog steeds in stilte nemen we plaats aan de lage tafels. Het is een moment om de geest rustig te maken en het lichaam voor te bereiden op de wandeling die volgt.

Na het ontbijt lopen we door het dorp richting Okunoin, de grootste begraafplaats van Japan en een van de belangrijkste bedevaartplekken van het boeddhisme. De route erheen voert door een bosrijke omgeving, met duizenden oude bomen die de paden overspannen. Overal om ons heen zien we shrines, tempels en Tori gates welke soms verborgen tussen mosgroene stenen grafstenen en lantaarns die door de tijd zijn verweerd. Het voelt alsof de tijd hier stilstaat en je wandelt in een landschap dat al eeuwenlang eerbied voor de overledenen.

Het pad kronkelt door stilte en schaduw, terwijl het zonlicht door de bomen valt. Het is indrukwekkend hoe groot en uitgestrekt Okunoin is: zo ver je kunt kijken, lijkt de begraafplaats zich uit te strekken in een schijnbaar eindeloze opeenvolging van herinneringen, gebeden en eerbetonen.

Na deze ochtend stappen we in de bus reizen we naar Osaka, waar we met de trein langzaam terugkeren naar de bruisende wereld. Van de serene bergen van Koyasan en de eeuwenoude rituelen naar het moderne, levendige Osaka.

Dag 16: Osaka – cultuur en neonlichten

Na het vele reizen merken we dat onze voeten en hoofden langzaam beginnen te protesteren. Gelukkig hebben we nog twee dagen om bij te komen, en we besteden deze in Osaka, een stad vol energie, geschiedenis en culinaire verrassingen.

Onze eerste stop is Osaka Castle, een van de bekendste kastelen van Japan en een symbool van de stad. Het imposante bouwwerk met zijn witte muren en goudaccenten steekt prachtig af tegen de moderne skyline terwijl we in de omliggende tuinen wandelen. Dit is duidelijk een van de betere bezochte atractie want het is hier erg druk. Het contrast tussen het historische kasteel en de drukke stad eromheen is opvallend en fascinerend tegelijk.

In de avond duiken we in het bruisende hart van Osaka: Dōtonbori. Overal neonlichten, gigantische bewegende billboards en drukke straten vol mensen. Het is een spektakel van licht en geluid, en terwijl we langs de kanalen lopen voelen we de energie van de stad.

Dag 17: Osaka, een rommelmarkt en Pokémon vangen

Onze laatste volle dag in Japan begint op de tempelgronden van Shitennō-ji, waar een levendige rommelmarkt plaatsvindt. Het is een kleurrijke chaos van tweedehands spullen, handgemaakte souvenirs en lokale lekkernijen. Terwijl we over de markt slenteren, vinden we unieke souvenirs om mee naar huis te nemen.

Omdat we nog niet genoeg hebben gelopen deze vakantie, staat er later een Pokémon Tour op het programma. Dit blijkt een uitdagende en hilarische ervaring, vooral voor Glenda hoe die mij ziet worstelen met het navigeren door het doolhof van tunnels en winkelcentra, soms twee of drie verdiepingen onder de grond en zeven erboven, raken we regelmatig verdwaald. Het navigeren van het ene gebouw naar het andere voelt soms bijna onmogelijk, maar uiteindelijk slagen we erin de laatste Pokémon te vinden. Het is een combinatie van frustratie en plezier, maar vooral een herinnering aan hoe verrassend en complex het stedelijke ondergrondse leven in Japan kan zijn.

Dag 18: Osaka naar Hong Kong en dan naar Amsterdam

Dat was het dan, onze laatste dag is aangebroken en na een rustige ochtend reizen we optijd richting het vliegveld van Osaka. Onze reis naar Japan komt dan nu toch echt tot zijn einde.

In het vliegtuig kijken we terug op drie weken vol avontuur, cultuur, natuur en geschiedenis. De herinneringen aan de serene bergen van Koyasan, de imposante kastelen, de kleurrijke straten van Harajuku en Dōtonbori, en de magische momenten op Miyajima. We zijn een hoop prachtige herinneringen rijken.

Nog voordat we zijn geland in Amsterdam komt de wens om het land van de rijzende zon opniew te bezoeken. Japan, wat ben je mooi.